ترشوندگی یک پارامتر کلیدی است که ویژگی های پتروفیزیکی سنگ‎ های مخزن را تحت تاثیر قرار می دهد. اغلب اوقات، نفوذ تراویده گل حین حفاری زون نفتی، باعث تغییر عمده ای در ترشوندگی شده و اثرات فراوانی بر جابه جایی نفت توسط آب از خود برجای می گذارد که نهایتا تولید و روش های بازیابی نفت را تحت تاثیر قرار می دهد. در این مطالعه اثر سه نمونه بنتونیت متداول مورد استفاده در چاه نفت، بنتونیت خالص سازی شده و نانورس برروی ترشوندگی ماسه سنگ و سنگ کربناته با استفاده از روش زاویه تماس مورد بررسی قرار گرفته است. اصلاح خواص سطحی ورقه های مونت موریلونیت با استفاده از اصلاح گر دو شاخه آب گریز، ترشوندگی ذرات را از حالت آب دوست به سمت نفت دوست تغییر داد که این تغییر خواص سطحی، منجر به پخش شوندگی مناسب نانورس (آلی) درون فاز نفتی (آب گریز) گردید. پس از اندازه گیری زاویه تماس ناشی از قرار گرفتن سوسپانسیون تهیه شده از هر کدام از سه نمونه، مشاهده شد که نمونه های بنتونیت معمولی و خالص شده منجر به تغییر ترشوندگی نمونه های ماسه سنگی و آهکی به آب دوست شدند، در حالی که نانورس به دلیل آب گریز شدن، منجر به تغییر زاویه تماس به سمت نفت دوستی شد. بر اساس مشاهدات صورت گرفته، استفاده از نانورس به عنوان افزاینده گل حفاری پایه نفتی، به دلیل سازگاری ترشوندگی با منطقه نفتی و نیز خاصیت پخش شوندگی مطلوب در سیال حفاری نفتی، پیشنهاد می شود.

افزایش قیمت جهانی نفت خام و نیاز روزافزون کشورهای جهان به این انرژی، مهندسین مخزن را واداشته تا با طراحی شیوه مناسب با کمترین هزینه ممکن، بیشترین تولید را از مخازن نفتی داشته باشند. استفاده صحیح از منابع نفتی کشور، به منظور افزایش طول عمر آن ها و برخورداری نسل های آینده از این ذخایر خدادادی، ایجاب می کند تا با اتخاذ روش هایی مناسب برای حفظ و صیانت مخازن نفت تلاش شود. بررسی بیشتر مخازن و شناسایی عوامل موثر و همچنین پیدایش فناوری های نوین، روش های مناسبی را برای پژوهش بیشتر محققان در زمینه های گوناگون ازدیاد برداشت فراهم کرده است. در این راستا پیدایش فناوری نانو نقش مهمی را در جهت بهبود روش های ازدیاد برداشت داشته است. نانوذرات با تاثیر بر روی ترشوندگی که یکی از عوامل تاثیرگذار بر توزیع سیالات در محیط متخلخل و نیز میزان بازیافت نفت می باشد، نقش به سزایی در بهبود تولید و بهره وری از مخازن ایفا می کنند. با این وجود استفاده از ذرات نانو به عنوان عاملی در جهت تغییر ترشوندگی محیط متخلخل و در راستای ازدیاد برداشت از مخازن زیرزمینی یکی از مباحث مورد مطالعه روز دنیاست. در این پژوهش، به صورت آزمایشگاهی به مطالعه پتانسیل نانوذرات پلی سیلیکونی و بررسی عوامل مختلفی مانند زمان، دما و غلظت نانوذرات در جهت تغییر ترشوندگی سنگ مخزن پرداخته شده است. بدین منظور، زاویه تماس قطرات نفت در محیط نفت/ آب/ سنگ به عنوان شاخصی برای تعیین تغییر ترشوندگی سنگ مخزن اندازه گیری شده است. با مقایسه نتایج زاویه تماس دیده می شود سنگ های اشباع شده از آب و نفت با ترشوندگی نفت دوست پس از قرار گرفتن در نانو سیال های سیلیکونی به سمت ترشوندگی آب دوست تغییر می کنند. هم چنین با افزایش دما و افزایش غلظت، تغییر ترشوندگی در مدت کمتری صورت می پذیرد. در پایان با استفاده از دستگاه میکرومدل و الگوهای شیشه ای یک- چهارم پنج- نقطه ای و انجام آزمون های سیلاب زنی به بررسی اثر نانوذرات سیلیکونی بر روی عملکرد جاروبی فرایند سیلاب زنی آبی پرداخته شده است.

یکی از مهم ترین عوامل در مطالعه کامپوزیت های زمینه فلزی، پدیده ترشدن فلز- سرامیک در فصل مشترک آن ها است. در این پژوهش مکانیزم ترشوندگی آلومینیم بر اساس ترمودینامیک واکنش های موجود در فصل مشترک مورد بررسی قرار گرفت. اساسا واکنش های بوجود آمده در فصل مشترک فلز- سرامیک منجر به ایجاد محصولی جدید در سطح فاز سرامیکی شده که در اکثر موارد موجب کاهش زاویه ترشوندگی می شود. اثر عنصر آلیاژی منیزیم و دمای فرایند بر ترشوندگی، به صورت تئوری از دیدگاه ترمودینامیکی و فیزیکی بررسی شد. نتایج نشان می دهد که در فرآیند ترشدن از نوع واکنش پذیری، نه تنها شدت واکنش فصل مشترک (Gr∆، تغییرات انرژی آزاد گیبس واکنش) حاکم می باشد بلکه خواص حاصل از تغییرات انرژی فصل مشترک (rδ∆) نیز موثر است. شدت زاویای ترشوندگی با استفاده از مدل فیزیکی و شیمیایی محاسبه و مشاهده شد که با مقادیر آزمایشگاهی همخوانی خوبی را دارا می باشد.